Strata

Kocham go ponad życie
Kocham go, ale skrycie
Kochan go, tak to prawda
Kocham go, ale ona mu serce skradła
Przyszła tak nagle
Przyszła, rozwinęła żagle
Przyszła zrobić mi na złość
Przyszła powiedziała dość
Szczęści mi odebrała
Szczęścia już nie miała
Szczęście w nicość zamieniła
Nie szczęście...moje serce zraniła
Odszedł stąd do nieba
Odszedł nie kosztując chleba
Odszedł tak nagle
Odszedł zwijając do raju żagle
Teraz siedzę i modlę się
Teraz siedzę i szlocham
Teraz siedzę i myślami wiodę
Teraz wiem, że nikogo już nie pokocham